 |
|
|
Beeldhouwer Gosse Dam
|
"Moeilijkst is het moment van ophouden"
Beeldend kunstenaar Gosse Dam heeft als beeldhouwer veel opdrachten in de openbare ruimte
uitgevoerd, waaronder een aantal herinneringsmonumenten.
In zijn vrije werk neemt Gosse meer afstand tot de realiteit. De gepolijste bronzen hebben vaak
de menselijke figuur als uitgangspunt, daarbij is de torso een terugkerend thema.
Vanaf 1984 geeft hij beeldhouwlessen aan wat eerder De Cirkel heette en nu Centrum voor de
Kunsten a7 is.
Hoog tijd voor een nadere kennismaking.
Al sinds zijn middelbare schooltijd had Gosse belangstelling voor kunst en beeldende kunst in het
bijzonder.
“Na enige studieomzwervingen heb ik toen de stoute schoenen aangetrokken”, zegt hij daarover,
“en gevraagd of ik eens een keer in de beeldhouwklas mocht komen kijken. - achteraf overigens
niet bepaald de geijkte procedure. Toen ik daar de beeldhouwstudenten aan het werk zag dacht ik:
“Dat is het, dat wil ik ook.”
Wat is het wezenlijke van jouw vak en wat vraagt het van de cursist?
“Beeldhouwen lijkt op het eerste gezicht een nogal ‘handvaardige’ bezigheid. In zekere zin is dat
ook wel zo. Het is heel arbeidsintensief. Maar toch, beeldhouwen is in essentie net als alle kunst
een product van de geest. Je bedenkt iets en dan ga je aan het werk, verstand – oog – hand,
en dan nog eens kijken – beoordelen – veranderen – kijken – er over nadenken en dan het
allermoeilijkste, wanneer moet je ophouden, wanneer is het af?”
 |
|
|
"Beeld moet van alle kanten kloppen"
Wat valt er te beleven in jouw cursus? Wat is het avontuur.
“Het combineren van verschillende vaardigheden denken –voelen – kijken – doen, en dat in
onderlinge samenhang. Bij beeldhouwen komt daar nog het ruimtelijke aspect bij.
Een beeld moet van alle kanten kloppen. De achterkant is net zo belangrijk als de voorkant.
Of zoals een van mijn docenten op de academie het uitdrukte:
“Een goed beeld heeft geen achterkant”.
Gosse heeft de ervaring, dat veel cursisten aan blijven om een aantal jaren achtereen een cursus
te volgen.
“Sommigen worden echt gegrepen door het beeldhouwen”, vertelt hij enthousiast. “Het blijkt dan
‘meer’ te zijn dan ze zich er van te voren van hadden voorgesteld. Dan kan het een enkele keer
gebeuren dat iemand tot de ontboezeming komt, dat de kennismaking met het beeldhouwen zijn
leven echt verrijkt heeft.”
"Werken naar levend model"
Hoe begeleid jij als de docent de cursist?
“De cursisten zijn allemaal bezig met een eigen, zelf bedacht, project. Iedereen krijgt daarom voor
een belangrijk deel individueel en ‘op maat’ les. Beginnende cursisten krijgen een soort basiscursus
om snel een aantal technische en beeldende vaardigheden aan te leren. Een aantal lessen werken
we gezamenlijk naar levend model.”
Dam heeft plannen genoeg, want er liggen voor zijn vrije werk een aantal ontwerpen op de plank die hij uit
gaat werken. Wel zou hij graag nog een uitdagende opdracht willen.
“En natuurlijk veel enthousiaste en gemotiveerde cursisten.”
|
|
 |
|
|
|
|
|
|
